Sinha ani Undir Story in Marathi with moral: एका घनदाट जंगलात एक बलवान सिंह राहत होता. तो जंगलाचा राजा मानला जायचा. त्याचा आवाज इतका प्रचंड होता की त्याच्या गर्जनेने संपूर्ण जंगल दणाणून जायचे. सर्व प्राणी त्याला घाबरायचे आणि त्याचा आदरही करायचे.
एके दिवशी दुपारच्या वेळी सिंह एका मोठ्या झाडाखाली आराम करत झोपला होता. उन्हाळ्याची वेळ होती आणि जंगलात शांतता पसरली होती. पक्ष्यांचे हलके आवाज आणि पानांची सळसळ एवढेच ऐकू येत होते.
त्याच झाडाजवळ एक छोटा उंदीर राहत होता. तो खूप चंचल आणि खेळकर होता. तो इकडे तिकडे धावत, उड्या मारत आपला खेळ करत होता. खेळता खेळता तो चुकून झोपलेल्या सिंहाच्या अंगावर चढला.
हे पण वाचा:- माझे शाळेचे मैदान निबंध मराठी
उंदीर सिंहाच्या पाठीवरून, शेपटीवरून धावू लागला. अचानक सिंहाची झोप मोडली. त्याने डोळे उघडले आणि मोठ्या पंजाने उंदराला पकडले.
सिंह रागाने म्हणाला, “अरे छोट्या प्राण्या, माझी झोप का मोडलीस? आता तुला शिक्षा मिळेल.”
उंदीर घाबरून थरथर कापू लागला. तो नम्रपणे म्हणाला, “महाराज, माझी चूक झाली. मला माफ करा. मी मुद्दाम तुमची झोप मोडली नाही. कृपया मला सोडा. कदाचित एखाद्या दिवशी मीही तुमची मदत करू शकेन.”
हे ऐकून सिंहाला हसू आले. त्याला वाटले, इतका छोटा उंदीर माझी काय मदत करणार. पण त्याला उंदराची दयनीय अवस्था पाहून दया आली. त्याने उंदराला सोडून दिले.
सिंह म्हणाला, “जा, आज मी तुला माफ करतो.”
उंदीर आनंदाने तिथून पळून गेला.
काही दिवसांनी एक घटना घडली. त्या जंगलात काही शिकारी आले. त्यांनी सिंहाला पकडण्यासाठी जाळं लावलं. सिंह त्या जाळ्यात अडकला. त्याने सुटण्याचा खूप प्रयत्न केला, पण जाळं मजबूत होतं.
सिंह जोरात गर्जना करू लागला. त्याचा आवाज संपूर्ण जंगलात घुमू लागला.
तोच छोटा उंदीर जवळच होता. त्याने सिंहाची गर्जना ऐकली आणि लगेच तिकडे धावला. तिथे पोहोचल्यावर त्याने पाहिले की सिंह जाळ्यात अडकलेला आहे.
उंदराला लगेच आठवले की या सिंहानेच एकदा त्याचा जीव वाचवला होता. त्याने वेळ न घालवता जाळ्याच्या दोऱ्या कुरतडायला सुरुवात केली.
त्याचे छोटे दात जाळ्याच्या दोऱ्यांवर सतत चालू लागले. हळूहळू दोऱ्या कमकुवत होऊ लागल्या. थोड्या वेळाने जाळ्यात मोठे भोक पडले आणि सिंह त्यातून बाहेर पडला.
हे पण वाचा:- मुंगी आणि कबूतर बोधकथा
सिंह मुक्त झाला.
सिंहाने उंदराकडे कृतज्ञतेने पाहिले. तो म्हणाला, “मी त्या दिवशी तुझ्यावर हसलो होतो. मला वाटले होते की तू कधीच माझी मदत करू शकणार नाहीस. पण आज तू माझा जीव वाचवला.”
उंदीर नम्रपणे म्हणाला, “महाराज, मदत करण्यासाठी मोठेपणा लागत नाही. मन चांगले असले की छोटीशी मदतही मोठी ठरते.”
त्या दिवसापासून सिंहाला कळले की कोणालाही लहान समजू नये. प्रत्येक प्राण्यात काही ना काही सामर्थ्य असते.
ही गोष्ट आपल्याला एक मोठा धडा देते. कोणालाही कमी लेखू नये. लहान वाटणारा प्राणीही मोठ्या संकटात उपयोगी पडू शकतो. तसेच आपण केलेली चांगली कृती कधी ना कधी आपल्याकडे परत येते.
म्हणूनच या कथेतून शिकवण मिळते की दयाळूपणा आणि मदतीची भावना कधी वाया जात नाही.
राज धनवे हे मराठीचे उत्साही लेखक आहेत. मुलांसाठी मजेदार गोष्टी, बोधकथा, ड्रॉइंग आणि पझल पुस्तके लिहितात. मराठी भाषा आणि सर्जनशीलतेचा प्रसार करणे हे त्यांचे ध्येय आहे.
1 thought on “Sinha ani Undir Story in Marathi with moral: सिंह आणि उंदराची कहाणी”